Showing posts with label popa. Show all posts
Showing posts with label popa. Show all posts
Wednesday, February 20, 2013
Saturday, January 5, 2013
အေ၀းေရာက္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း အသင္း၏ ပဥၥမ အၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴ ။
ႏွစ္သစ္အခါ မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ... အေ၀းေရာက္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း အသင္း၏ ပဥၥမ အၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴျဖစ္ေသာ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕ ဥသွ်စ္ကုန္း အမက ေက်ာင္းအတြက္ စာသင္ခံု အလံုး (၃၀) ႏွင့္ ေက်ာက္သင္ပုန္း ၃ ခ်ပ္ အား ေအာင္ျမင္စြာ လွဴဒါန္းျပီးစီးေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာ အသိေပးအပ္ပါသည္။ သာဓု ေခၚဆို ႏိုင္ၾကရန္ အလွဴဓါတ္ပံုမ်ားအား တင္ေပးလိုက္ပါသည္ခင္ဗ်။
Saturday, September 22, 2012
ပုပၸါးေတာင္ ေျမာက္ဘက္မွ ျမင္ရပံု ။
ပုပၸါးေတာင္ ေျမာက္ဘက္မွ ျမင္ရပံု ။ mount popa . မႏၱေလးတုိင္း ျမင္းၿခံခရုိင္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း က ပုပၸါးေတာင္။ (((( ကုိခ်မ္းဟိန္းေအာင္ ရဲ႕ facebook စာမ်က္နွာမွ ကူးယူပါတယ္ )))))
Tuesday, August 14, 2012
Monday, April 23, 2012
Thursday, April 5, 2012
ပုပၸါးျမတ္ေတာင္ေတာ္
Wednesday, September 7, 2011
ေတာင္ေတာ္ေရႊပုပၸါး

သီရိမဂၤလာ......။ အညာေျမ၏ မ႑ိဳင္ ေတာင္သံုးလံုးဆုိင္ ... ။
သီရိမဂၤလာ......။ အညာေျမ၏ မ႑ိဳင္ ေတာင္သံုးလံုးဆုိင္ ... ။
ထက္ကုန္းမုိ႔မို႕မွာ ၾကြဖုန္းလို႔ ယွဥ္ကာၿပိဳင္ .. အင္တနီလာ ျပာျပာမိႈင္းေမာက္ ျမခေနာက္သုိ႔ဆုိင္ ..
ေလးေထာင္ေက်ာ္ ေပျမင့္မား..ဝင့္ၾကြားေပစြ မုိးထက္သုိ႔တုိင္..ျမင္းၿခံခရုိင္ တခုတည္းေသာ
ေတာင္ေတာ္ပုပၸါး ကဗ်ည္း ေက်ာက္စာတုိင္...။
နဂါးေလး ေခ်ာစက္က စကားဝါ ေတာင္ေတာ္ပုပၸါးနုိင္ . လွမ္းတက္ပါ့ေမရယ္ ပန္းခက္ကေဝတယ္.
ဘယ္သူၿပိဳင္လုိ႔ လွပါေတာ့နုိင္..။
ေရး - ျမင္းၿခံ ကုိေအးေက်ာ္ ဟုသိရပါသည္။
မွတ္ခ်က္ = သီခ်င္းက ဒီမွာတင္ ဆံုးသလား မသိပါ။ ညတုန္းက ဆရာေနဝင္းျမင့္ ေမာ္လၿမိဳင္
စာေပ ေဟာေျပာပြဲ နားေထာင္ျဖစ္တုန္း ခ်ေရးထားတာပါ.. ဘယ္သူၿပိဳင္လို႔ လွပါေတာ့နုိင္ ..
စံုေတာ ၿမိဳင္ေတာ ဂနုိင္ေတာ ေတြ ဘယ္ေတာ ဘယ္ေတာင္ျဖင့္ ယဥ္ၿပိဳင္ေစဦးေတာ့ ယွဥ္နုိင္မည့္
ေတာေတာင္ မရွိလုိ႔ အရွိကို အရွိတုိင္း ေရးသားထားသည္ကုိ မွတ္သားရပါသည္။
Sunday, August 7, 2011
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ သူမႏွင့္ ျမစ္ဧရာဝတီ ။

သူမဟာ ေအးျမမႈေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏွလံုးသား
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အသက္ ဝိညဥ္ ျဖစ္တယ္။
သူ႔မကုိ ပုိင္ဆုိင္လုိမႈနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေလွာင္ပိတ္ မထားပါဘူး
ထာဝရ လြတ္လပ္စြာ ရွင္သန္ခြင့္ ျပဳတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ သူမက အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္
ျမစ္ဧရာဝတီနဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လုိ႔
သူတို႔က ေန႔ေန႔ညည စကားဆုိေနက်တဲ့။
အုိ. ခ်စ္ေသာ.. ဧရာဝတီ .
အသင့္ရဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ ၊
လွိဳင္းၾကက္ခြတ္တဲ့ ဂီတသံေတြ၊ သာယာလွတဲ့ သံစဥ္ေတြ
ဒီကေန႔ တိပ္ဆိတ္ေနပါေရာလား ။
အုိ. ခ်စ္ေသာ.. ဧရာဝတီ .
အသင့္ရဲ႕ ခန္းနားထည္ဝါ လွပလြန္းတဲ့၊
ရႊန္းရႊန္းလဲ့လဲ့ ေရႊေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေရာင္စဥ္တန္းေတြ
ဒီကေန႔ ကၽြန္ဳပ္မျမင္ရပါကလား ။
ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ ဧရာဝတီ .
အသင္ ကၽြန္ဳပ္အား စိတ္ဆုိးေနေလေရာ့သလား
ကၽြန္ဳပ္၏ အေမးမ်ား ေျဖပါလွဲ႕ အသင္..
မ်က္နွာညိဳးလုိ႔ ရႊင္မေပ်ာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။
အုိဘယ့္..မယ္ပုပၸါးရွင္.
ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ ေခါင္းေပါင္းျဖဴ သံုးခါေပါင္းတဲ့
အသင္ရဲ႕ လွပတဲ့ ေခါင္းေပါင္းျဖဴ အဘယ္သူ ခုိးယူသြားသနည္း
သက္ေတာ္ရွည္ လွေသြးၾကြယ္တဲ့ အသင့္ရဲ႕ ခါးေရာ ဘာေၾကာင့္ကုိင္းရ၏။
အုိဘယ့္..မယ္ပုပၸါးရွင္.
အသင့္ရဲ႕ ထာဝရ ေအးျမစိမ္းလန္း ေနခ်င္စမ္းတဲ့
ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ ၿမိဳင္ေတြ ဂႏုိင္ေတြ သင္ႏွင့္အတူ ရွိေနပါသလား
ေပးတာလဲယူ မေပးတာလဲယူ ထုိထုိလူ ရန္ေဘး အသင္ေတြးမိပါ၏ေလာ။
အုိ.ခ်စ္အေဆြ.ပုပၸါးမယ့္ရွင္.
ဇရာအုိ မပ်ိဳေတာ့သည္ေၾကာင့္
အခ်ိန္ခါ ပ်က္သုန္းဖုိ႔ ေရာက္လာသည္ထင့္
တရားသေဘာနဲ႔ ေျပာရရင္ျဖင့္ အုိ..အနိစၥ သေဘာပင္။
အုိ..ခ်စ္ေသာ..ဧရာဝတီ.....
ဆုိပါလွည့္ .ဘဝတူ .. မယ္ပုပၸါးရွင္....
ဒီတေန မကြယ္ခင္ ညေနေစာင္း
ေနျခည္လွ်ပ္ေျပး ေရာင္စံုေသြးတဲ့ သင့္မ်က္ႏွာေလး
ခါဆန္႔လို႔ ၾကည့္ခ်င္ေနမိေသးတယ္ ခ်စ္တဲ့.ဧရာဝတီရယ္..။
အုိဘယ့္..မယ့္ပုပၸါးရွင္...
အုိ.ခ်စ္ေသာ. ဘဝတူ. ဧရာဝတီ...
အားမငယ္ပါႏွင့္...ဒီတေနမကပါဘူး
ေနျခည္ျဖာမယ့္ ေန႔စဥ္တုိင္း အားရွိသမွ် စီးဆင္းရင္း
သတၱဝါ အမ်ားကုိ ေအးျမျခင္းေတြ ေပးတဲ့ သင့္အတြက္
နားဝင္ခ်ိဳတဲ့ ဂီတသံစဥ္ေတြ တီခတ္ေပးေနဦးမွာပါ .
ေမွးစက္လုိ႔ နားဆင္ရင္း အားအင္သစ္ေတြနဲ႔ ေခါင္းေပါင္းသစ္ ျဖဴျဖဴေဖြး ေငးခ်င္စမ္းရဲ႕။
ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)
မွတ္ခ်က္ = ပုပၸါးေတာင္သည္ တေန႔ သံုးႀကိမ္ တိမ္ေဖြးေဖြးမ်ားျဖင့္ ဝန္ရံလွ်က္ အလွဆင္တတ္သည္ ။
ဤသည္ကုိ ပုပၸါး ခေမာက္ေဆာင္းသည္ ဟု ေခၚၾကေလသည္။
ဂ်ာနယ္မ်ား ဘေလာ့ဂ္မ်ား၏ သဘာဝပတ္ဝန္က်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အေၾကာင္းရာမ်ားအား ဖတ္ရႈၿပီး ခံစားမိသလုိ ေရးပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အသက္ ဝိညဥ္ ျဖစ္တယ္။
သူ႔မကုိ ပုိင္ဆုိင္လုိမႈနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေလွာင္ပိတ္ မထားပါဘူး
ထာဝရ လြတ္လပ္စြာ ရွင္သန္ခြင့္ ျပဳတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ သူမက အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္
ျမစ္ဧရာဝတီနဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လုိ႔
သူတို႔က ေန႔ေန႔ညည စကားဆုိေနက်တဲ့။
အုိ. ခ်စ္ေသာ.. ဧရာဝတီ .
အသင့္ရဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ ၊
လွိဳင္းၾကက္ခြတ္တဲ့ ဂီတသံေတြ၊ သာယာလွတဲ့ သံစဥ္ေတြ
ဒီကေန႔ တိပ္ဆိတ္ေနပါေရာလား ။
အုိ. ခ်စ္ေသာ.. ဧရာဝတီ .
အသင့္ရဲ႕ ခန္းနားထည္ဝါ လွပလြန္းတဲ့၊
ရႊန္းရႊန္းလဲ့လဲ့ ေရႊေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေရာင္စဥ္တန္းေတြ
ဒီကေန႔ ကၽြန္ဳပ္မျမင္ရပါကလား ။
ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ ဧရာဝတီ .
အသင္ ကၽြန္ဳပ္အား စိတ္ဆုိးေနေလေရာ့သလား
ကၽြန္ဳပ္၏ အေမးမ်ား ေျဖပါလွဲ႕ အသင္..
မ်က္နွာညိဳးလုိ႔ ရႊင္မေပ်ာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။
အုိဘယ့္..မယ္ပုပၸါးရွင္.
ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ ေခါင္းေပါင္းျဖဴ သံုးခါေပါင္းတဲ့
အသင္ရဲ႕ လွပတဲ့ ေခါင္းေပါင္းျဖဴ အဘယ္သူ ခုိးယူသြားသနည္း
သက္ေတာ္ရွည္ လွေသြးၾကြယ္တဲ့ အသင့္ရဲ႕ ခါးေရာ ဘာေၾကာင့္ကုိင္းရ၏။
အုိဘယ့္..မယ္ပုပၸါးရွင္.
အသင့္ရဲ႕ ထာဝရ ေအးျမစိမ္းလန္း ေနခ်င္စမ္းတဲ့
ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ ၿမိဳင္ေတြ ဂႏုိင္ေတြ သင္ႏွင့္အတူ ရွိေနပါသလား
ေပးတာလဲယူ မေပးတာလဲယူ ထုိထုိလူ ရန္ေဘး အသင္ေတြးမိပါ၏ေလာ။
အုိ.ခ်စ္အေဆြ.ပုပၸါးမယ့္ရွင္.
ဇရာအုိ မပ်ိဳေတာ့သည္ေၾကာင့္
အခ်ိန္ခါ ပ်က္သုန္းဖုိ႔ ေရာက္လာသည္ထင့္
တရားသေဘာနဲ႔ ေျပာရရင္ျဖင့္ အုိ..အနိစၥ သေဘာပင္။
အုိ..ခ်စ္ေသာ..ဧရာဝတီ.....
ဆုိပါလွည့္ .ဘဝတူ .. မယ္ပုပၸါးရွင္....
ဒီတေန မကြယ္ခင္ ညေနေစာင္း
ေနျခည္လွ်ပ္ေျပး ေရာင္စံုေသြးတဲ့ သင့္မ်က္ႏွာေလး
ခါဆန္႔လို႔ ၾကည့္ခ်င္ေနမိေသးတယ္ ခ်စ္တဲ့.ဧရာဝတီရယ္..။
အုိဘယ့္..မယ့္ပုပၸါးရွင္...
အုိ.ခ်စ္ေသာ. ဘဝတူ. ဧရာဝတီ...
အားမငယ္ပါႏွင့္...ဒီတေနမကပါဘူး
ေနျခည္ျဖာမယ့္ ေန႔စဥ္တုိင္း အားရွိသမွ် စီးဆင္းရင္း
သတၱဝါ အမ်ားကုိ ေအးျမျခင္းေတြ ေပးတဲ့ သင့္အတြက္
နားဝင္ခ်ိဳတဲ့ ဂီတသံစဥ္ေတြ တီခတ္ေပးေနဦးမွာပါ .
ေမွးစက္လုိ႔ နားဆင္ရင္း အားအင္သစ္ေတြနဲ႔ ေခါင္းေပါင္းသစ္ ျဖဴျဖဴေဖြး ေငးခ်င္စမ္းရဲ႕။
ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)
မွတ္ခ်က္ = ပုပၸါးေတာင္သည္ တေန႔ သံုးႀကိမ္ တိမ္ေဖြးေဖြးမ်ားျဖင့္ ဝန္ရံလွ်က္ အလွဆင္တတ္သည္ ။
ဤသည္ကုိ ပုပၸါး ခေမာက္ေဆာင္းသည္ ဟု ေခၚၾကေလသည္။
ဂ်ာနယ္မ်ား ဘေလာ့ဂ္မ်ား၏ သဘာဝပတ္ဝန္က်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အေၾကာင္းရာမ်ားအား ဖတ္ရႈၿပီး ခံစားမိသလုိ ေရးပါသည္။
Friday, June 24, 2011
ထန္းပင္ထန္းေတာေတြနဲ႔ လြမ္းေမာဖြယ္ေျမ (၃)
အမွန္တကယ္ပါ။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ထန္းေရ ေသာက္ဖူးတာ က်န္းမာေရး အရ ေဆးျဖစ္ ဝါးျဖစ္ပါ။ အဲဒီတုန္းက အေျမာက္တပ္အတြက္ လမ္းခင္း လုပ္အား ေပးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရြာကေန ကားႀကီးနဲ႔ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊ ဆႏြန္း အျပည့္တင္ကာ ညအိပ္ ညေန ေက်ာက္ထု လမ္းခင္း လုပ္အား ေပးၾကခဲ့ ၾကရတယ္။ ေႏြရာသီ ေနက အလြန္ပူတယ္။ လမ္းခင္းတယ္ ဆုိတာ လြယ္လြယ္ေလး မဟုတ္ဘူး။ ပထမ တေပေလာက္ရွိတဲ့ ေက်ာက္ခဲႀကီးေတြ လွိမ့္သယ္ ၿပီး ခင္းလုိက္တယ္။ Inspection ရဲေဘာ္က မႀကိဳက္ရင္ အစက ျပန္စရတာ။ ေက်ာက္ႀကီး ေက်ာက္ေသး ေက်ာက္ႏႈတ္ အဆင့္ဆင့္ ခင္းရတယ္။ အဲဒီေက်ာက္ေတြ ကုိ ကုိယ္တုိင္ ခြဲစိတ္သယ္ယူရတယ္။ ဒါက လမ္းခင္းျခင္း အင္ဂ်င္နီးယားရင္း နည္းပညာေပါ့ေနာ္
။
အဲဒီလုိ ေက်ာက္ထု ေက်ာက္သယ္ လမ္းခင္းတဲ့ လုပ္အားေပး အဖြဲ႕ထဲမွာ ကိုဆန္းဝင္းလဲ တစ္ေယာက္ အပါအဝင္ေပါ့။ ေျပာရဦးမယ္ အဲဒီတည္းက အလုပ္ဟူ သမွ် ဂုဏ္ရွိစြ ဆုိတဲ့ စကားပံု မမွန္ကန္တာ သိလုိက္ရတာပဲ
။ ညေနေရာက္ေတာ့ အလုပ္သိမ္းၾကတယ္။ ထန္းေတာစပ္က စမ္းေရ အုိင္ေလးမွာ ေရခ်ိဳးၾကတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ အနားက ထန္းတဲကုိ သြားၿပီး ထန္းေရေသာက္ သူလဲရွိရဲ႕။ ထမင္းဟင္းခ်က္ အဖြဲ႕ကုိ ဝုိင္းကူသူလဲရွိရဲ႕။ ထန္းလက္ေျခာက္ေတြစုၿပီး ညအိပ္ဖို႔ ကတ္ယက္ တဲ့ သူေတြလဲရွိရဲ႕။ ရြာသားေတြဆုိေတာ့ အလုပ္ပင္ပန္းတာ အေနဆင္းရဲတာေတာ့ မမႈပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူမ်ားကုိ ေျပာမျပရဲတဲ့ ျပသနာ တခုႀကံဳ လာရတယ္။ ေန႔ခင္းက အလြန္ပူတာေၾကာင့္ ဆီးေအာင့္ၿပီး ရွူးေပါက္မရ ျဖစ္ေနတယ္။ ပထမေတာ့ ရွက္တာနဲ႔ လူႀကီး ေတြကို မေျပာေသးပဲ ႀကိတ္မွိတ္ အံတင္းထားတယ္။ ရွူးရွူးက ေပါက္ခ်င္ေပမယ့္ တစက္ တစက္ပဲ။ ေနလံုး နီနီက ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မယ့္ ဟန္ျပင္ခ်ိန္ က်ေတာ့ လံုးဝ မခံစားနုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဦးေလးေတြကို ေျပာျပ အကူညီေတာင္းရတယ္။
ရွူးမထြက္လုိ႔ ရွက္ပါတယ္ ဆုိမွ ေမးလုိက္ရတာ လူကိုစံုလုိ႔ဗ်ာ။ ပထမ တစ္ေယာက္က ထန္းေရ ေသာက္လုိက္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က လဲ ထန္းေရသာ ေဆးအျဖစ္ မွီဝဲစရာတဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေသးစိတ္ရွင္းျပျပန္တယ္။ ဒီလုိရွိတယ္ ငါ့တူ။ ဟုတ္..ဟုတ္ ကဲ့။ အခု တုိ႔ေရာက္ေနတာ ေရွ႕တန္း စစ္ေျမျပင္လုိပဲကြ။ ေနကလဲ ဝင္လုၿပီ။ ဗမာေဆး ဆရာ၊ အဂၤလိပ္ေဆး ဆရာကလဲ အနီးနားမွ မရွိဘူး။ အဲေတာ့ မီးရုိးဖလာ Sky Beer သာ ေဆးအျဖစ္ မွီဝဲလုိက္ပါတဲ့။ ေသၿပီ ဆရာ။ တခါမွလဲ ေသာက္ဖူးဘူး။ အနံ႔က လဲဆုိးပါဘိ။ ဒါေပမယ့္လဲ ေဝဒနာ သက္သာဖုိ႔ ေဆးခါး ေတြေတာင္ ေသာက္ေရေသးတာပဲ လုိ႔ ေတြးကာ ထန္းတဲဘက္ လုိက္သြားတယ္။ တခြက္.. ႏွစ္ခြက္.. သံုးခြက္.. အင္း မ်က္ႏွာကို ရႈံ႕ပိလုိ႔ မ်ိဳခ်ရတယ္။ သံုးခြက္နဲ႔ေတာ့ မရေသးဘူး ဆုိတာနဲ႔ နားလုိက္ ေသာက္လုိက္ ပဲႀကီးေလွာ္စားလုိက္ ထပ္ေသာက္ျဖစ္ေသးတယ္။ ထမင္းစားဖုိ႔ ဗုိက္ထဲမွာ ေနရာမရွိမွာ ဆုိးလုိ႔ စတည္းခ်ရာ လမ္းေဘး မန္က်ည္းပင္ေအာက္ ျပန္ခဲ့တယ္။ အဟုတ္ဗ်ာ သိပ္မၾကာဘူး။ ရွဴးေပါက္တာ အဆင္ေျပလာတယ္။ ဆီးရႊင္လာလုိ႔ ဘဝင္ေအးရတယ္။ Sky Beer ကယ္ေပလုိ႔။
ပထမဆံုး ထန္းေရ ေသာက္ဖူးတာ အဲလုိ ရာဇဝင္နဲ႔ သမုိင္းနဲ႔ပါ။ ေနာက္အႀကိမ္ေတြကေတာ့ ေရးလုိ႔ျဖစ္ဘူး ရြာျပန္ရင္ ငယ္ေပါင္းေတြက ဝုိင္းသမလိမ့္မယ္။ ေရးလက္စနဲ႔ ဆက္ေရးရရင္ အေျမာက္တပ္ အတြက္ လမ္းခင္းေက်ာက္ထုရင္း ၃ ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ေက်ာက္ေသး သယ္ေနစဥ္ ေက်ာက္ႀကီးထုရာမွ လြင့္စင္လာေသာ ေက်ာက္စက ဘယ္ဘက္ မ်က္ခြံကုိ လာထိပါတယ္။ လုပ္အား ဆက္ေပးခ်င္ေပမယ့္
ဘယ္လုိမွ မလုပ္နုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ကံေကာင္းတာက ေက်ာက္စ လြင့္စင္ လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္စိက မွိတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေတာ့ မ်က္ခံြ ပဲ့သြား ယံုပါပဲ။ အတြင္း မ်က္လံုး မေပါက္သြားဘူး။ ညေနပိုင္းမွာပဲ ရြာက လယ္ထြန္ စက္ေခါင္းမွာၿပီး ျပန္လာခဲ့ ရတယ္။ ၿမိဳ႕တက္ ကုသဖုိ႔ မျဖစ္နိုင္တာေၾကာင့္ ရြာက နာမည္ႀကီး ျမန္မာ ဘိန္းေတာ ေဆးဆရာျဖင့္ ကုသခဲ့တယ္။ တပတ္တိတိ အၿငိမ္းစား ရခဲ့ပါတယ္။ ကံေကာင္းလုိ႔ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးေလ အေကာင္း ပကတိ တိမ္ကင္းစင္စြာ ရွိေနတယ္။
အားလံုးက ေမ့ေမ့ ေျပာက္ေျပာက္ ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေတြးမိတုိင္းနာ (...........) ခ်င္ရဲ႕ဗ်ာ။ အဲဒါေတြ ေတြးမိျပန္ေတာ့ ထန္းပင္ထန္းေတာေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးကုိ လြမ္းလဲ လြမ္းတယ္ အတိတ္က အျဖစ္ေတြေၾကာင့္ ေမာလဲေမာပါတယ္။
ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)
အဲဒီလုိ ေက်ာက္ထု ေက်ာက္သယ္ လမ္းခင္းတဲ့ လုပ္အားေပး အဖြဲ႕ထဲမွာ ကိုဆန္းဝင္းလဲ တစ္ေယာက္ အပါအဝင္ေပါ့။ ေျပာရဦးမယ္ အဲဒီတည္းက အလုပ္ဟူ သမွ် ဂုဏ္ရွိစြ ဆုိတဲ့ စကားပံု မမွန္ကန္တာ သိလုိက္ရတာပဲ
ရွူးမထြက္လုိ႔ ရွက္ပါတယ္ ဆုိမွ ေမးလုိက္ရတာ လူကိုစံုလုိ႔ဗ်ာ။ ပထမ တစ္ေယာက္က ထန္းေရ ေသာက္လုိက္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က လဲ ထန္းေရသာ ေဆးအျဖစ္ မွီဝဲစရာတဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေသးစိတ္ရွင္းျပျပန္တယ္။ ဒီလုိရွိတယ္ ငါ့တူ။ ဟုတ္..ဟုတ္ ကဲ့။ အခု တုိ႔ေရာက္ေနတာ ေရွ႕တန္း စစ္ေျမျပင္လုိပဲကြ။ ေနကလဲ ဝင္လုၿပီ။ ဗမာေဆး ဆရာ၊ အဂၤလိပ္ေဆး ဆရာကလဲ အနီးနားမွ မရွိဘူး။ အဲေတာ့ မီးရုိးဖလာ Sky Beer သာ ေဆးအျဖစ္ မွီဝဲလုိက္ပါတဲ့။ ေသၿပီ ဆရာ။ တခါမွလဲ ေသာက္ဖူးဘူး။ အနံ႔က လဲဆုိးပါဘိ။ ဒါေပမယ့္လဲ ေဝဒနာ သက္သာဖုိ႔ ေဆးခါး ေတြေတာင္ ေသာက္ေရေသးတာပဲ လုိ႔ ေတြးကာ ထန္းတဲဘက္ လုိက္သြားတယ္။ တခြက္.. ႏွစ္ခြက္.. သံုးခြက္.. အင္း မ်က္ႏွာကို ရႈံ႕ပိလုိ႔ မ်ိဳခ်ရတယ္။ သံုးခြက္နဲ႔ေတာ့ မရေသးဘူး ဆုိတာနဲ႔ နားလုိက္ ေသာက္လုိက္ ပဲႀကီးေလွာ္စားလုိက္ ထပ္ေသာက္ျဖစ္ေသးတယ္။ ထမင္းစားဖုိ႔ ဗုိက္ထဲမွာ ေနရာမရွိမွာ ဆုိးလုိ႔ စတည္းခ်ရာ လမ္းေဘး မန္က်ည္းပင္ေအာက္ ျပန္ခဲ့တယ္။ အဟုတ္ဗ်ာ သိပ္မၾကာဘူး။ ရွဴးေပါက္တာ အဆင္ေျပလာတယ္။ ဆီးရႊင္လာလုိ႔ ဘဝင္ေအးရတယ္။ Sky Beer ကယ္ေပလုိ႔။
ပထမဆံုး ထန္းေရ ေသာက္ဖူးတာ အဲလုိ ရာဇဝင္နဲ႔ သမုိင္းနဲ႔ပါ။ ေနာက္အႀကိမ္ေတြကေတာ့ ေရးလုိ႔ျဖစ္ဘူး ရြာျပန္ရင္ ငယ္ေပါင္းေတြက ဝုိင္းသမလိမ့္မယ္။ ေရးလက္စနဲ႔ ဆက္ေရးရရင္ အေျမာက္တပ္ အတြက္ လမ္းခင္းေက်ာက္ထုရင္း ၃ ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ေက်ာက္ေသး သယ္ေနစဥ္ ေက်ာက္ႀကီးထုရာမွ လြင့္စင္လာေသာ ေက်ာက္စက ဘယ္ဘက္ မ်က္ခြံကုိ လာထိပါတယ္။ လုပ္အား ဆက္ေပးခ်င္ေပမယ့္
အားလံုးက ေမ့ေမ့ ေျပာက္ေျပာက္ ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေတြးမိတုိင္းနာ (...........) ခ်င္ရဲ႕ဗ်ာ။ အဲဒါေတြ ေတြးမိျပန္ေတာ့ ထန္းပင္ထန္းေတာေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးကုိ လြမ္းလဲ လြမ္းတယ္ အတိတ္က အျဖစ္ေတြေၾကာင့္ ေမာလဲေမာပါတယ္။
ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)
Sunday, January 23, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)



















