ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)

Thursday, March 12, 2009

မန္ယူ နုိင္တယ္ေဟ့

အေဆာင္မွာ ေဘာပြဲၾကည့္လုိ႔ ရဘူး။
၂၄ နာရီ အလင္းေပါက္ဆုိင္မွာ သြားၾကည့္ရတာ။
ဒါေပမယ့္ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္း
မန္ယူ - အင္တာပြဲ နွစ္ပြဲလံုး ၾကည့္ျဖစ္ပါသည္။
အေ၀းကြင္း သေရ၊ အိမ္ကြင္း မွာ ၂=၀ နဲ႔ ေမာ္ရင္ညိဳကုိ ႏႈတ္ပိတ္လုိက္ပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အရမ္းေပ်ာ္ပါသည္။

ဆိုင္မွာ ေဘာပြဲပရိတ္သတ္ ၅၀ ေလာက္ရွိသည္။ ျမန္မာ ၄၅ ေယာက္ခန္႔ရွိမည္ထင္သည္။
ေရႊျမန္မာမ်ား ေဘာလံုးခ်စ္တာေတာ့လြန္ကုိလြန္တယ္ေနာ္။

Monday, March 9, 2009

ရြာမွ သဘာ၀ ဟင္းလွ်ာမ်ား

ဒီဟင္းလွ်ာေလးေတြကေတာ့ က်ေနာ္ ဘယ္ေတြေရာက္ေရာက္ တမ္းတ လြမ္းရေသာ အေမ့လက္ရာ စစ္စစ္ အညာဟင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ရြာက ဟင္းလွ်ာေတြ၊ စားစရာေတြ နဲ႔ပတ္သတ္လာရင္ အနံ႔ေလးေတြက အစ မွတ္မိေနတယ္။ အခု ေရးျပတဲ့ ဟင္းလွ်ာမ်ားကုိ မၾကားဖူး မျမင္ဖူးသူေတြ မ်ားမယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။
ၾကားဖူးေအာင္ေပါ့။

၁။ မန္က်ီးရြက္ ႏုႏု ကုိ ေတာင္ေပၚပဲျပဳတ္ နဲ႔ သုတ္တဲ့ အရသာကုိ လြမ္းတယ္။
၂။ မန္က်ီးရြက္ နဲ႔ ခရမ္းေခါင္းသီး ခ်ဥ္ဟင္းကုိ မေမ့နုိင္ဘူး။
၃။ မိုးဦးက် ထြက္တဲ့ ဆူးပုတ္ ႏုႏု နဲ႔ ဆန္မုန္႔ ဟင္းခ်ိဳ ကုိလည္းလြမ္းတယ္။
၄။ မလႊပြင္၊ ေၾကာင္ရွာပြင့္ ၊ ေၾကာင္ရွာသီး သုတ္စားျခင္တယ္ ။
၅။ ဂုဏ္ ရြက္ႏုႏု နဲ႔ ဆန္မုန္႔ ဟင္းခ်ိဳ လည္း စားျခင္တယ္။
၆။ သဘာ၀ ေခြးေတာက္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳခ်ိဳ။
၇။ မုိးဦးက် ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳခ်ိဳ။
၈။ ေႏြမိုးေဆာင္း လယ္ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္။
၉။ ကိုင္း ခ်ဥ္ေပါင္ နဲ႔ ဆူးပန္း၊ နံနံ ခ်ဥ္ဟင္း တစ္ခြက္။
၁၀။ ပဲတုိင္ေထာင္ နဲ႔ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ဟင္းရည္ခ်ိဳ။
၁၁။ လက္ပန္ပြင့္ေျခာက္ (၀က္သားနဲ႔မလဲနုိင္ပါ) ဟင္းစားျခင္တယ္။
၁၂။ ငရွာရြက္ ဆန္မုန္႔ ဟင္းခ်ိဳကုိလည္း လြမ္းပါ့။
၁၃။ ၾကက္ဟင္းခါးရြက္ ေၾကာ္ကုိလည္း လြမ္းတယ္။
၁၄။ ခရမ္းေခါင္းသီး မီးဖုတ္သုတ္ကုိ ေမ့ႏိုင္ဘူး။
၁၅။ ကဆစ္သီး မီးဖုတ္ နဲ႔ ငရုပ္သီးေထာင္းကုိ စားျခင္တယ္။
၁၆။ ကင္းမံုသီး ဆီျပန္ေၾကာ္။
၁၇။ ေပါက္ပန္းျဖဴ ၊ ေပါက္ပန္းနီ ပြင့္ ဟင္းခ်ိဳ။
၁၈။ ၾကက္သား နဲ႔ ဗူးသီး ကာလသားခ်က္။
၁၉။ အိမ္ထြက္ ပုန္းေရႀကီး သုတ္ စားျခင္တယ္။
၂၀။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ငါးပိခ်က္ ကလေအာ္ ငါရုပ္သီး နဲ႔ခ်က္။
၂၁။ ထန္းေရမွ ရသည့္ ထန္းပုန္းရည္ႀကီး ခ်က္ ။
၂၂။ ေဆာင္းဦးေပါက္ နံနက္ေစာေစာ မီးပံုေဘးမွာ ေကာင္းညွင္းေပါင္းစား ျခင္ေသးတယ္။
၂၃။ ေျမပဲေၾကာ္ကုိေထာင္း ထမင္းပူပူ နဲ႔ နယ္၊ ႏွမ္းမွဳန္႔ျဖဴး ၿပီးစားျခင္တယ္ (မူပုိင္ဟင္းလွ်ာ)။
၂၄။ ဖားကင္၊ ထန္း ပင္က်ရည္။
၂၅။ လယ္ႀကြက္ကင္၊ ထန္း ပင္က်ရည္။
၂၆။ ဆူးပုတ္ႀကီးရြက္ နဲ႔ ပဲႀကီးဟင္းခ်ိဳ လဲ စားျခင္တယ္။
(ဟင္းအားလံုးကုိ ခ်က္ျပဳတ္ရာတြင္ ဆံုႀကိတ္ ႏွမ္းဆီ ကုိသာသံုးၿပီ ေျမအုိးႏွင့္ခ်က္သည္)။

NaTuRal HoNestY

သဘာ၀ ရုိးသားမႈ။
အဲဒါကုိ စာဖြဲျခင္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ လုိျခင္တာ။ ျပန္လုိျခင္တာ၊ ျပန္ရျခင္တာပါ။
ကေလးငယ္လုိ ျဖဴစင္တဲ့ သဘာ၀ ရုိးသားမႈ ကုိေပါ့။
က်ေနာ့္ဆီမွာ အဲဒီ ”သဘာ၀ ရုိးသားမႈ” ေျပာက္ဆံုးေနတာ ၾကာပီ။

အျပင္ပန္း ၾကည့္မလား။
အသက္ႀကီးတာနဲ႔ အမွ် မ်က္နွာက အေရထူးလာတယ္။
အေၾကာင္းႀကီးငယ္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာပူျခင္းကုိ တခါတရံ လံုး၀ မမႈေတာ့ဘူး။
အေရ ထူးတဲ့ မ်က္နွာႀကီးကုိ ေတာ္ေတာ္မုန္းတယ္။

ငယ္ငယ္က မ်က္လံုးေတြ။
ဟုတ္တယ္ ကေလးဘ၀ မ်က္လံုးေတြက အမွန္တရား စကားကုိေျပာတယ္။
ဟန္ေဆာင္မႈ ကင္းတယ္။ ျဖဴစင္ရုိးသားမႈရဲ႕ သေကၤတပဲ။ ခု အဲဒီမ်က္လံုးေတြ ဘယ္မွာလည္း။

ငါ ျပန္ရျခင္တယ္ သဘာ၀ ရုိးသားမႈ။
ငါျပန္ရျခင္တယ္ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀။

Sunday, March 8, 2009

easycalculation.com

အင္း ....
ေျပာရရင္လည္း ကိုယ့္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းျဖစ္ေနမွာဆုိးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေလ ဘာျဖစ္လည္း - ေရးလုိက္ပီ။

တခါတခါ က်ေနာ္ သခ်ၤာ နဲ႔ေက်ာင္းၿပီး ပါတယ္။ သခ်ာၤဘြဲ႕ ရပါတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာ ရွက္သဗ်ာ။
ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ေလ့လာခဲ့သလဲ ကုိယ္တုိင္ပဲ အသိ။ နည္းနည္းပါးပါး သိတာေလးေတြက်ေတာ့
ေက်ာင္းမွာက်န္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ (ရြာ) ေနစဥ္တုန္းက ဒီေဖာ္ၿမဴလာေတြ ဘာလုပ္ဖုိ႔ ဒီေလာက္ က်က္ေနရတာလည္း။ တကယ္လက္ေတြ႔ လုပ္မျပပဲနဲ႔ ဘယ္လုိလုပ္တတ္မွာလည္း - အဲဒီလုိ ေမးခြန္းမ်ားနဲ႔ပဲ မွတ္သင့္တာ မမွတ္ခဲ့။ ယူနီဘာစီးတီးမွာ ပိုက္စံလည္း မရ ဆုိင္ကယ္ ကယ္ရီ လုိက္ပီး ေက်ာင္းၿပီးခဲ့တယ္။ (အေခ်ာ အလွ အလကားတင္ပါတယ္ ၊ အေအးေတာင္ တုိက္ေသးတယ္ .. အဟီး..)

ခုလုိ အလုပ္ထဲေရာက္ေတာ့ မွ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ပက္လက္လန္ေတာ့တာပဲ။ အလုပ္လုပ္ေနရင္ တစ္စ ႏွစ္စ ေဖာ္ၿမဴလာေလးေတြ ျမင္ေရာင္လာေပမယ့္ အတိအက် မသိဘူး။ ဒြတ္ခ နဲ႔ လွလွနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့တာပဲ။ ေဖာ္ျမဴလာေတြ မသိေတာ့ ဘာျဖစ္လည္း အခ်ိန္မကုန္သင့္တာ ကုန္တယ္။ ငယ္ငယ္က ျမန္မာနုိင္ငံပံု မဆြဲတတ္ခင္ကေပါ့။ စကၠဴကုိ ေရနံဆီမီးခုိး မွိဳင္းခံၿပီး သင္ရုိးစာအုပ္ထဲကပံုမွာ ခဲတံနဲ႔ ပံုတူကူးသလုိပဲ လုပ္ေနရတယ္။ ဒီလုိေလ.. တန္းပလိတ္ လုပ္ပီး နမူနာမွတ္ပီး လုပ္ရတာေပါ့။ ငယ္ငယ္က ပံုတူကူးတဲ့ အက်င့္က ခုထိပါလာတာထင္တယ္။

ေနာင္လာ ေနာင္သားမ်ား အား ေျပာျခင္သပ။ သခ်ၤာ အေျခခံ ေလးေတြ ၊ ရူပေဗဒ အေျခခံ ေဖာ္ၿမဴလာ ေလးေတြ ေက်ာင္းမွာ မထားခဲ့ၾကနဲ႔လုိ႔ေပါ့။ ေထာင့္မွန္ နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ ပံုေသနည္းမ်ား။ ပိုက္သာဂုိရပ္ သီအုိရမ္မ်ား တကယ္အသံုး၀င္တယ္ဗ်ာ။ ေက်ာင္းက သင္သမွ် လံုးတာ၊ ၀ုိင္းတာေတြ၊ သံုးေထာင့္ ေလးေထာင့္ ငါးေထာင့္ အကုန္လံုး ေသခ်ာ မွတ္သားထား ျဖစ္နုိင္ရင္ အလြတ္က်က္။ စက္၀ိုင္း နဲ႔ပတ္သတ္တာ ၊ ႀတိဂံ နဲ႔ပတ္သက္တာေတြ မေမ့သင့္ဘူး။

က်ေနာ္မ်ားေတာ့ အသံုးလုိခါမွ သတိရ ဆုိသလုိျဖစ္ေနေတာ့၊ ဘာပဲလုိလုိ အင္တာနက္မွာရွာဆုိသလုိ ျဖစ္ေနပါပီ။ အဲဂလုိ ရွာရင္းနဲ႔ easycalculation.com ဆုိတဲ့ ဆုိဒ္ေလး ေတြ႕ပါတယ္။ သခ်ၤာနဲ ပတ္သတ္တာ ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေနသလုိပဲ။ Right Angled Triangle Calculation မွာ Opposite Side , Hypotenuse Side , Adjacent Side အတြက္ ပံုေသနည္း အျပင္ calculator ပါသံုးလုိ႔ရတာ ေတြ႔ရတယ္။ စိတ္၀င္စားတယ္ ဆုိ အျမန္ဆံုးသာ ကလစ္လုိက္ပါ။

စကားမစပ္
မေန႔ညက ျမန္မာ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား တကားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေျပာျခင္တာက ေက်ာင္းဆရာမ အခန္းမွာ ဆရာမက ျမန္မာစာေရးတာ မေရးတတ္ဘူးဗ်ာ။ (၀) ၀လံုး မ၀ုိင္းတတ္ဘူးဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆုိးပါတယ္။ ေနာက္ပီး င သတ္ (င္) လည္း မေရးတတ္ဘူး၊ သူငယ္တန္း မေနခဲ့ရဖူးထင္တယ္။
..... အင္း...ဒြတ္ခ.. ဒြတ္ခ.......

Saturday, March 7, 2009

ဂ်ီေမး မွ ဘေလာ့ သုိ႔ အစမ္းတင္ ၾကည့္ျခင္း

ဒီနည္း ကုိ သိေနေပမယ့္ မစမ္းျဖစ္ဘူး။
ဘယ္လုိလုပ္ရမလည္း ဆုိတာေတာင္ မေလ့လာျဖစ္ဘူး။
ရြာျပန္ေရာက္ရင္ အသံုးက်မယ့္ နည္းေလး ဆုိေတာ့ ေတာင္ေပၚသားေလး ေမးပီး
စမ္းၾကည့္တယ္။ ရ၏ မရ၏ ေတာ့ ၾကည့္ရမွာပဲ။

ကဲ.....ဟတ္ခ်ေလာင္း..................

Sunday, February 8, 2009

ဘေလာ့ ျခင္းအား ေခတၱ နားထားပါသည္

က်ေနာ္
ဆန္း၀င္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)
ဘေလာ့ ျခင္းအား ေခတၱ နားထားပါသည္။
ဘာလုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ အင္း.. ေျဖရခက္ပါတယ္။
စိတ္ညစ္ရင္လည္း ဘေလာ့မွာေပါ့။ ေပ်ာ္စရာရွိရင္လည္း ဘေလာ့မွာေပါ့။
ခုေတာ့ ဘာဆုိဘာမွ အာရံုမရ။ အေတာ္ပင္ ေနရခက္ေနေသာေၾကာင့္ ဘေလာ့ျခင္း၊
ဘေလာ့ဖတ္ျခင္း အား ယာယီအားျဖင့္ နားထားလုိက္ပါသည္။

ဘေလာ့ဂါ အေပါင္း ကုိ ေလးစား ခင္မင္လွ်က္
ဆန္း၀င္ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)

Saturday, January 31, 2009

အလုပ္ထဲမွာ အျဖစ္ပ်က္

သူငယ္ခ်င္း ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔ ေလး၊ သူကုိယ္တိုင္ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလး ေျပာျပမယ္။
မေျပာခင္ အလုပ္အေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါး ေျပာဦးမယ္။
သေဘာၤျပင္တဲ့ အလုပ္ဟာ ေငြကုန္ေၾကးက် အရမ္းမ်ားတယ္။ သေဘာၤသားမ်ားႏွင့္ ပင္လယ္ျပင္မွာ ျပင္လုိ႔ မရတဲ့ အလုပ္၊ ကိုယ္ထည္ အၾကမ္းထည္မ်ား ကုိလာေရာက္ျပင္ၾကတာ။ သေဘာၤသား ေတြလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ သေဘာၤကုိ ေဒါက္တင္ တဲ့ အခ်ိန္ကုိ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္ၾကတယ္။ သူတုိ႔ေတြပါ အၿငိမ္းမေနရဘူးေလ။ သံေခ်းခြာၿပီး အၿပစ္ အနာ ရွာရတယ္။ ျပင္ဖုိ႔ လုိအပ္ မလုိအပ္ စစ္ေဆးရတယ္။ နုိင္ငံတကာမွာ ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ စကၤပူႏိုင္ငံ မွာေတာ့ အလုပ္ခြင္ အႏၱရယ္ကင္းမႈကုိ အရမ္းဦးစား ေပးပါတယ္။ Yard Safety အဖြဲအစည္း ဆုိတာသီးသန္႔ထားရွိတယ္။ အလုပ္လုပ္မည့္ေနရာ အလုိက္ လုိအပ္တဲ့ အကာကြယ္ ျပင္ဆင္မႈ၊ စစ္ေဆးမႈေတြ ျပဳလုပ္ရပါတယ္။ ဥပမာ။ အလုပ္သမားမ်ား အႏၱရယ္ကင္း ၀တ္စံု လုိ႔ ေခၚတဲ့ personal protective equipment မ်ား ျဖစ္တဲ့ ဦးထုပ္၊ မ်က္မွန္၊ နားက်ပ္၊ ရွဴးဖိနပ္၊ လက္အိပ္၊ ခါးပတ္ မ်ား ျပည့္စံုမွ သေဘာၤေပၚတက္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ေလ့လာေရး အျဖစ္ အလည္လာေရာက္ သူမ်ား လည္း ၀တ္ဆင္ၿပီးမွ လုိက္လံ ၾကည့္ရႈရပါတယ္။

အလုပ္တစ္ခုမွာ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ညဏ္းဟာ ၆ ေပေက်ာ္ရင္ ခါးပတ္ ခ်ိတ္ရပါတယ္။ ေမ့လုိ႔ျဖစ္ေစ ၊ ရပါတယ္ကြာ ဆုိၿပီး ျပီးစလြယ္ အလုပ္ကို လုပ္ရင္ အေစာက ေျပာတဲ့ အႏၱရယ္ကင္း အဖြဲ႔က ဖမ္းပါတယ္ နာမည္ႏွင့္ ပါမစ္နံပါတ္ မွတ္ကာ ဒဏ္ ေငြ ၅၀ တိတိ ေဆာင္ေစပါတယ္။ Hot work အလုပ္တစ္ခု လုပ္မယ္ဆုိရင္ ဖုိမင္၊ စူပါဗိုက္စာေတြက က အခုပ္ခြင္ကုိ ေသခ်ာ စစ္ေဆးရပါတယ္။ အလုပ္မွာေတာ့ ဂတ္စ္ ျဖတ္ေဂါက္ နဲ႔ တပ္ဆင္မႈ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဖစ္တာ၊ ဖစ္တာ အကူတစ္ဦး၊ ၀ရိန္ သမား တစ္ဦး၊ မီးသတ္သမား တစ္ဦး။ အၾကမ္းဖ်င္း ေလးဦး လုိအပ္ပါတယ္။ မီးသတ္သမားက ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ေလ့လာ စစ္ေဆးၿပီး အကာကြယ္ေတြ လုပ္ၿပီးတာနဲ႔ အလုပ္စဆုိတာနဲ႔ စလုိ႔ရပါပီ။

က်ေနာ္ ေျပာမယ့္ အျဖစ္ပ်က္ေလးက ဒီလုိဗ်ာ...
အဲဒီေန႔က ထိုင္း ဖစ္တာတစ္ဦး ရယ္ ျမန္မာ ဖစ္တာအကူ တစ္ဦးရယ္ ၊ ျမန္မာ မီးသတ္သမား တစ္ဦး အလုပ္အတူ တြဲလုပ္ပါတယ္။ ေနရာကေတာ့ ဟုိး..လူေနတဲ့ အထပ္ရဲ႕ အေပၚဆံုးက Navigation Bridge Deck လုိ႔ ေခၚတဲ့ေနရာမွာေပါ့။ ျဖတ္ၿပီး အသစ္လဲမွာက Antenna Post တစ္ခု (ပုိက္တစ္ခု) ရဲ႕ အေပၚပိုင္က သံေခ်းတတ္ၿပီး ေဆြးေနတယ္။ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီး အလုပ္စတာနဲ႔ ထုိင္းဖစ္တာက စျဖတ္ပါတယ္။ ျဖတ္လုိ႔ က်လာတဲ့ သံမီးခဲ့ အပုိင္းစက ေအာက္ကခင္းထားတဲ့ Fire clothes ေပၚမွာ က်တယ္။ မီးရဲရဲနဲ သံစ က က်လာၿပီး ေအာက္မွာ မီးထေတာက္ပါတယ္။ အဲ ဒီမွာ ျမန္မာ ဖစ္တာအကူ က ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ မီးသတ္ဖုိ႔ ျပင္တယ္။ ေဘးနားက ေရသန္႔ဗူး ကုိဖြင့္ၿပီး ေရနဲ႔ပတ္လုိက္တယ္။ အဲဒီမွာ စေတြ႕တာ.. ေရနဲ႔ပတ္ခါမွ မီးက မၿငိမ္းပဲ ၀ုန္းခနဲ ထၿပီးေတာက္ပါေတာ့တယ္။ သူပတ္လုိက္တဲ့ ေရသန္႔ဗူးက ေရမဟုတ္ဘူး .. တင္ဒါေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ မီးက အားမ်ားလာတယ္ ။ ေလကလည္း ပင့္လာေတာ့ မီးခုိးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္ာမာ မီးသတ္သမားက မီးသတ္ဗူးကုိ ဖြင့္ၿပီး သတ္လုိက္ေတာ့ ခဏတည္းနဲ႔ မီးၿငိမ္းသြားပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ... အႏၱရယ္ကင္း အဖြဲ႕ က ျမင္သြားေတာ့ ျမန္မာ နွစ္ေယာက္ ပါမစ္နံပါတ္ မွတ္သြားပါတယ္။ သူတုိ႔ နွစ္ဦးလည္း ညစ္တာေပါ့။ ရန္ေတာင္ျဖစ္ခမန္းပဲ။ မင္းလုပ္တာ၊ ငါနဲ႔မဆုိင္ဘူး၊ ငါက မီးသတ္တာ။ ရံုးေရာက္ရင္ မင္းေျပာျပ နဲ႔ ျငင္းခံုေနပါတယ္။ အင္းေလ.. တစ္ေန႔ကုိမွ ၂၀ ေဒၚလာေလာက္သာ ရတာ ဒဏ္ရုိက္ရင္ ၅၀ေတာင္။ ရံုးကုိ ေခၚၿပီး စစ္ေဆး ေမးျမန္းတယ္။ မီးက ခဏတည္းနဲ႔ ၿငိမ္းသြားေတာ့ အေရးမယူလုိက္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္ မီးခိုးေတြ မ်ားတာလည္း ဆုိတဲ့ေမးခြန္း ဘယ္သူမွ မေမးဘူး။ ျမန္မာ မီးသတ္သမား ကုိ ေနာက္တစ္ေန႔ Safety Metting မွာ Safety Award ဆုခ်ီးျမွင့္ပါတယ္။
(ေရသန္႔ဗူး နဲ႔ တင္ဒါကေတာ့ သေဘာၤက ကုိေရႊသေဘာၤသား ေဆးလာသုတ္ၿပီး စကားထုိင္ေျပာကာ ေမ့က်န္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္) ဒါကုိ ေရႊျမန္မာ က ေရသန္႔ပဲဆုိၿပီး မီးသတ္ကာမွ မီးက ပုိေလာင္ မီးခိုးေတြ တလူလူ ျဖစ္ကုန္တာ ။ ရံုးမွာ တင္ဒါ ကိစၥကုိ လ်ိဳ႕၀ွက္ ထား လုိက္ေတာ့ ေရႊျမန္မာ ဆုရသြားပါတယ္။
အဲဒီေန႔ က ေရႊျမန္မာ မ်ား ေကာင္းေသာ လြဲမွားျခင္း တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

Monday, January 26, 2009

ယုိင္နဲ႔လာေသာ ထိုင္ခံုေလး

ဒီအေျခေနတုိင္ အတုိင္းဆုိ ဒီႏွစ္ ၇ လပုိင္း အၿပီး ျပန္ ရမလား မေျပာ တတ္ဘူး ထုိင္ခံုေလး ကေတာ့ လႈပ္တာ မ်ားလုိ႔ထင္တယ္ ယိုင္နဲ႔ လာတယ္။ ျမင္ေနရတဲ့ ပံုေလးထဲက ထုိင္ခံုေလး က က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္ တဲ့ ထုိင္ခံုေလး ေပါ့။ အခန္းငယ္ငယ္ထဲမွာ စာရြက္ေတြ နဲ႔ လံုးေထြး သတ္ပုတ္ ရတာေန႔စဥ္ ပဲ။ လက္ေကာက္၀တ္လည္း ေညာင္းတယ္။ အႏုပညာ ဆန္ျခင္ဆန္မယ္ ဗ်ာ ပန္းခ်ီ ပညာေတာ့ မဆန္တတ္ဘူး။ မဆြဲတတ္ပါဘူး ဆိုမွ ဆြဲလုိက္ရတဲ့ ပံုေတြ လုပ္ျပမိတာကုိက မွားပါတယ္။ ညေန ေလးနာရီေလာက္ဆုိ လက္ကေညာင္း ဇက္က ေညာင္း မ်က္လံုးက ႀကိမ္း ဘာမွ ကုိ မက်န္ဘူး။ ဒီခႏၱာကလည္း အုိမင္းလာၿပီထင္ပါ့။ အလုပ္ထဲ မု ၀င္သြားရင္ တင္ကလိန္ခ်ိတ္ တတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ ဒူးခၽြန္ခၽြန္က ေျခသလံုး သားကုိ ထုိးမိလုိ႔ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္လည္း နာေနေလရဲ႕။ အမွတ္ကုိ မရွိဘူး။ ဟုိေန႔ က လုပ္ထဲမွာ သေဘာၤ ေပၚမွာ သြားရင္းနဲ႔ ငံု၀င္ၿပီး သြားရတဲ့ ေနရာတစ္ခုမွာ လြတ္ၿပီထင္လုိ႔ မတ္တတ္ ရပ္လုိက္ပါတယ္- ဘာေျပာေကာင္းမလဲ အီသြားတာပဲ။ ညဏ္းဆင္ထားတဲ့ သံပုိက္က ေကၽြးလုိက္တာ ေနာက္ေက်ာ္ကုိ ၿပဲလုိ႔။ ဒါကုိ ျပေတာ့ သူမ်ားေတြက မင္း အလုပ္မလုပ္ပဲ ဘာျဖစ္တာတည္းတဲ့။ ထိုင္ေနတာ လည္း မေကာင္းဘူး ထသြားတာလည္း မေကာင္းဘူး။ အိပ္ေနရင္ေရာ ဘယ္လုိလည္း။ ဟာ... မေကာင္းဘူးဗ်ာ ၾကမ္းပုိးကုိက္တယ္။ အဆင္မေျပမႈမ်ားစြာနဲ႔ စကၤပူမွာ ဒုတိယ ေပါက္ေဖၚ တုိ႔ႏွစ္ကူး ေရာက္ခဲ့ျပန္ေပါ့။

ခုတေလာ ပါမစ္ကုန္သူမ်ား ျပန္သြားလုိက္ တာ တစ္ဖြဲဖြဲပဲ။ ဇူလုိင္ဆုိရင္ေတာ့ အၿပီးျပန္ရေတာ့မယ္ ထင္တယ္။

Thursday, January 22, 2009

General Worker in sg

၂၀၀၈ ခုႏွစ္က စကၤပူကုိ အေထြေထြ အလုပ္သမား အေနနဲ႕လာရတာ အရမ္း လြယ္ကူ ပါတယ္။ ေပါလုိက္တဲ့ေအးဂ်င့္ေတြ ရိုက္---- လုိ႔ မကုန္ဆုိသလုိပဲ။ ေအးဂ်င့္ေတြက လိမ္တာလား ။ သြားျခင္တဲ့သူက အလိမ္ခံတာလား။ ဒါေတြေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ စကၤပူေရာက္ရင္ နားလည္သြားလိမ့္မယ္။ ဘာအလုပ္လည္း မယ္မယ္ရရ မသိ အေျပာေကာင္းတဲ့ ပြဲစား၇ဲ႕ေစ့ေဆာ္မႈ ေၾကာင့္ရယ္။ ဒီမွာေနလည္း (ရန္ကုန္) တစ္လ တစ္လ ကုန္က် စားရိတ္ မနည္း ဆုိၿပီး ျမန္ျမန္ထြက္ ျခင္သူမ်ား အထူး သတိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

ျမန္မာျပည္က ပြဲစား လိမ္တာက နည္းေသးတယ္လုိ႔ ေျပာရမယ္။ ပြဲစားက ေသခ်ာ ေပါင္းသင္းၿပီး အေျပာခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ လိမ္တာ ေလ။ သူ႔ အိမ္မွာ ထမင္းစားေတြဘာေတြ ဖိတ္လုိက္ေသး။ စကၤပူလား ေရာက္လာၿပီးၿပီဆုိရင္ company ပုိင္ရွင္က ဒီေလာက္ပဲေပးႏိုင္မယ္။ ဒါလုပ္ရမယ္။ မလုပ္ျခင္ျပန္လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ ဒီသေဘာပါပဲ။ ဒီေတာ့လည္း ကုိယ္စားရိတ္ ကိုယ္ျပန္ရွာၿပီး မလုပ္ျခင္လည္း ေအာင့္အီးလုပ္ကာ ဘယ္လုိမဆုိ ႏွစ္နွစ္ေတာ့ လုပ္ရေတာ့တာပဲ။ ေပးခဲ့ရတဲ့ ေအးဂ်င့္စားရိတ္က သိန္း ၄၀ ၀န္းက်င္ေလ။

အထက္ပါပံုကုိၾကည့္ပါ။

စက္၀ုိင္း - ၀ုိင္းျပထားပါတယ္။

တာ၀ါတုိင္ တစ္ခု ေဆးသုတ္ရန္ (Staging) ညဏ္းဆင္ေနၾကတာ။

ေရႊျမန္မာမ်ားလည္း ဒီလုိ သက္စြန္႔စံဖ်ား လုပ္ရပါတယ္။

ေမးျမန္ၾကည့္ေတာ့ ေခၚတုန္းက ရံုးမွာ လုပ္ရမယ္ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ။ အဲယားကြန္းထဲမွာ ဇိမ္နဲ႔ ေနၿပီး ပိုက္စံကုိ အသာေလး သဲ့ယူယံုပဲတဲ့။ စကၤပူကုိေရာက္ေတာ့ ဘာေအးေဆးသလဲမေမးနဲ႔။

ေနာက္တစ္ခု - က်ေနာ့္ကုိၾကည့္ပါ။

ရြာကထြက္လာတဲ့စိတ္နဲ႔ general worker အလုပ္ - ေသေအာင္ေတာ့ မခိုင္းေလာက္ပါဘူး။

ငါတုိ႔ လူဆုိတာေတာ့ သိမွာပါ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္လုပ္မယ္ လုိ႔စိတ္ကူးေလးနဲ႔ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။

အခု.. မနက္ေစာေစာ ဘေလာ့ေနနုိင္တာလည္း အင္း.... ေရွးဘ၀ကုသုိလ္လုိ႔ ေျပာရမလုိပဲ။

ဒါစကၤပူ ကုိ အလုပ္လုပ္ လာတဲ့ အေတြ႔ႀကံဳေလး တစ္ခုေပါ့။

Wednesday, January 21, 2009

အခ်စ္တဲ့လား

အခ်စ္။
အင္း.. ခံစားဖူးတာေပါ့။
အခ်စ္။
အင္း..ရူးသြပ္ဖူးတာေပါ့။
အခ်စ္။
အင္း.. သူ႕အေၾကာင္းေတြးလုိ႔ ၿပံဳး ေနဖူးတာေပါ့။
အခ်စ္ လား။
အင္း.. သူ႔နာမည္ကုိ လက္မွာ ကြန္ပါနဲ႔စုိက္လုိ႔ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။
အခ်စ္ တဲ့လား။
ႏွလံုးသားမွာ တြယ္ၿငိ ေငးၾကည္ေနရရင္ ေက်နပ္တယ္။